تبلیغات
منادی

منادی
 
معروف است که روزی پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله با حضرت علی علیه السلام خرما می خوردند. هر خرما که حضرت رسول صلّی اللَّه علیه و آله می خورد، به آرامی هسته اش را نزد امیرالمومنین علی علیه السلام می گذاشت. وقتی خرما تمام شد در مقابل حضرت رسول هیچ هسته خرمایی نبود و همه هسته ها در مقابل حضرت امیر بود.

پیامبر فرمودند: «من کثر نواه فهو أکول» هر که هسته او بیشتر است، بیشتر خورده است.

علی علیه السلام فرمودند: «من أکل نواه فهو آکل» هر که خرما را با هسته خورده است، بیشتر خورده است.

در این هنگام پیامبر اکرم تبسم نموده و فرمان دادند تا هزار درهم به آن حضرت انعام دهند.


از آن طرف می خورم که درد نمی کند

وقتی صهیب یک چشم او درد می کرد و خرما می خورد، پیامبر اکرم به وی فرمود: ای صهیب چشم تو درد می کند و خرما می خوری؟ صهیب گفت: از آن طرف می خورم که درد نمی کند.

با کدام اعضای بدن داخل شوم؟

عوف بن مالک، از بزرگان صحابه بود که مردی درشت هیکل و بزرگ بود. روزی به خدمت حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم رفت. حضرت در خیمه نشسته بود. عوف سلام کرد. حضرت فرمود: بفرما داخل. عوف گفت: با همه اعضای خود داخل شوم یا چیزی را بیرون بگذارم؟ حضرت از سخن او خندیدند.

منبع : کتاب خزائن، اثر مرحوم ملا احمد نراقی، ص396 و 397



طبقه بندی: متن ادبی،
برچسب ها: پیامبر رحمت، خرما، امام علی(ع)، مزاح، صحابه،
[ پنجشنبه 25 آذر 1395 ] [ 11:29 ق.ظ ] [ بهانه بودن ] [ نظرات ]
هیچ می دانستید یکی از صفات پیامبر اسلام (ص) شوخی های ایشان بوده؟
 
به کتاب هایی که درباره زندگی و رفتار رسول گرامی اسلام (ص) نوشته شده می گویند «سیره.» سیره در لغت به معنای روشن است؛ یعنی چطوری راه رفتن به زبان امروزی می شود همان «سبک زندگی.» یعنی که این کتاب ها را نوشته اند تا از آن حضرت یاد بگیریم چیزی که حتی در قرآن هم به صراحت دستور داده شده است که «لقد کان لکم فی رسول الله اسوه حسنه.» (احزاب، 20) ما برای اینکه نمونه ای از روش کار استخراج سبک زندگی از کتاب های «سیره» را به دست بدهیم. نحوه رفتار پیامبر (ص) با دوستان ایشان را از سه منبع انتخاب کرده ایم که چنانکه می بینید بیشترشان تأکید بر خوش خلقی و شوخ طبعی پیامبر اکرم (ص) دارند.

آنچه درباره خندیدن پیامبر (ص) آمده است
 
از عبدالله بن حارث بن جزء نقل شده که می گفته است: «هیچ کس را ندیده ام که بیش از پیامبر لبخند بر لب داشته باشد.»

یزید بن ابی حبیب، از همان عبدالله بن حارث بن جزء نقل می کند که می گفته است: «پیامبر (ص) خنده ای به جز لبخند نداشت.»

از ابوذر نقل کنند که می گفته است: «پیامبر (ص) می فرموده است من نخستین کسی را که وارد بهشت می شود و آخرین کسی را که از دوزخ بیرون می آید می شناسم. روز رستاخیز کسی را برای حساب می آورند به فرشتگان گفته می شود گناهان صغیره اش را بر او عرضه دارید، و گناهان کبیره اش را از او پوشیده می دارند. به او گفته می شود فلان روز و فلان ساعت این گناه و آن گناه را انجام داده ای و او اقرار می کند و از عرضه کردن گناهان کبیره اش بیمناک است. در این هنگام فرمان می رسد که به جای هر گناه برای او حسنه ای منظور دارید و آن بنده از روی طمع می گوید آخر من گناهان دیگری هم داشته ام که آنها را در اینجا نمی بینم! ابوذر می گفته است در این هنگام دیدم پیامبر (ص) چنان لبخندی بر لب آورد و خندید که دندان هایش نمودار شد.»

ادامه مطلب...

طبقه بندی: مقالات،
برچسب ها: پیامبر اسلام (ص)، سیره، مزاح، خوش خلقی، صفت، خاتم پیغامبران،
[ سه شنبه 9 آذر 1395 ] [ 10:04 ق.ظ ] [ بهانه بودن ] [ نظرات ]
درباره وبلاگ

بوی بهشت را با خود آورده ‏ای تا از جهنم دنیای ما، آرمان‏ شهر انسانیت بسازی و به آدمیان بیاموزی که «توحید»، بهترین معنای زندگی است.الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم.
نظر سنجی
در عصر حاضر بیشتر به کدام سیره رحمت‌ للعالمین نیازمندیم؟





آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
آخرین بروز رسانی :